Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124
Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124

Spółki prowadzące działalność mieszaną muszą szczególnie dokładnie ustalać, jaka część VAT naliczonego może zostać odliczona. Problem pojawia się wtedy, gdy jeden wydatek służy jednocześnie działalności gospodarczej i aktywności pozostającej poza VAT, a dodatkowo działalność gospodarcza obejmuje sprzedaż zarówno opodatkowaną, jak i zwolnioną.
W 2026 r. podstawowe zasady wynikają z art. 86 oraz art. 90 ustawy o VAT. Ustawa przewiduje odrębne mechanizmy dla prewspółczynnika i proporcji, a w praktyce mogą one zostać zastosowane kolejno.
W artykule wyjaśniamy:

Punktem wyjścia jest zasada ogólna: VAT naliczony można odliczyć w takim zakresie, w jakim zakup jest wykorzystywany do wykonywania czynności dających prawo do odliczenia. Tak wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
W przypadku spółki mieszanej nie zawsze można jednak przypisać fakturę wyłącznie do jednej kategorii działalności. Wspólny dział administracji, system informatyczny, powierzchnia biurowa czy usługi księgowe mogą służyć kilku obszarom jednocześnie.
Dlatego prawidłowe rozliczenie powinno zaczynać się od odpowiedzi na pytanie, do czego faktycznie wykorzystywany jest zakup.
Prewspółczynnik znajduje zastosowanie przede wszystkim wtedy, gdy nabywane towary lub usługi są wykorzystywane zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a nie można ich w całości przypisać do działalności gospodarczej.
Art. 86 ust. 2a ustawy o VAT nakazuje w takim przypadku określić sposób ustalenia zakresu wykorzystania zakupów do działalności gospodarczej. Metoda powinna odpowiadać specyfice działalności podatnika i dokonywanych nabyć.
To istotna różnica w porównaniu z klasyczną proporcją. Prewspółczynnik odpowiada bowiem na pytanie: jaka część wydatku dotyczy w ogóle działalności gospodarczej?
Przepisy pozwalają przy wyborze metody uwzględniać m.in. dane dotyczące liczby osób, czasu pracy, powierzchni czy obrotu, zależnie od charakteru prowadzonej działalności. Ustawa nie zakłada więc automatycznie jednej uniwersalnej metody dla każdego przedsiębiorcy.
W praktyce spółka powinna być w stanie wykazać, dlaczego wybrany klucz najlepiej odzwierciedla rzeczywiste wykorzystanie zakupów.
Kiedy zakup został już przypisany do działalności gospodarczej, kolejne pytanie brzmi: czy służy on czynnościom dającym prawo do odliczenia, czy także czynnościom zwolnionym?
W tym miejscu pojawia się proporcja, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT. Jej istotą jest ustalenie udziału sprzedaży dającej prawo do odliczenia w odpowiednio określonym obrocie podatnika.
Proporcję ustala się procentowo i zaokrągla w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przy jej wyliczaniu nie uwzględnia się m.in. podatku VAT, a przepisy przewidują także szczególne zasady dotyczące niektórych transakcji, w tym pomocniczych transakcji finansowych i nieruchomościowych.
W 2026 r. istotne pozostają również ustawowe progi:
Nie należy jednak utożsamiać tych zasad z automatycznym prawem do zaokrąglenia każdego wyniku. Szczególnie przy wysokich wartościach zakupów znaczenie ma także kwota podatku pozostającego poza odliczeniem.
To jeden z najważniejszych problemów praktycznych w spółkach, które prowadzą działalność mieszaną.
Jeżeli zakup służy jednocześnie działalności gospodarczej i pozagospodarczej, a w ramach działalności gospodarczej występują dodatkowo czynności opodatkowane i zwolnione, można dojść do sytuacji, w której należy zastosować najpierw prewspółczynnik, a następnie proporcję VAT.
Schemat można przedstawić następująco:
VAT z faktury → prewspółczynnik → kwota przypadająca na działalność gospodarczą → proporcja → VAT podlegający odliczeniu.
To podejście ogranicza ryzyko zawyżenia odliczenia, ponieważ każdy etap odpowiada za inny rodzaj ograniczenia prawa do odliczenia. Prewspółczynnik oddziela działalność gospodarczą od pozagospodarczej, natomiast proporcja oddziela sprzedaż dającą i niedającą prawa do odliczenia.
Kluczowe znaczenie ma również wcześniejsze przyporządkowanie wydatków. Organy podatkowe wskazują, że podatnik powinien w pierwszej kolejności ustalić, z jakim rodzajem działalności związany jest konkretny zakup.
Załóżmy, że spółka otrzymała fakturę za usługę administracyjną z VAT naliczonym w wysokości 23 000 zł. Usługa jest wykorzystywana zarówno w działalności gospodarczej, jak i w aktywności pozostającej poza działalnością gospodarczą.
Spółka ustaliła prewspółczynnik na poziomie 80%. Następnie, dla działalności gospodarczej, ustaliła proporcję sprzedaży opodatkowanej do sprzedaży uwzględnianej przy kalkulacji na poziomie 75%.
Obliczenie wygląda następująco:
23 000 zł × 80% × 75% = 13 800 zł.
W takim uproszczonym przykładzie do odliczenia kwalifikowałoby się 13 800 zł VAT, o ile nie występują inne ograniczenia wynikające z charakteru wydatku.
Pozostałe 9 200 zł nie daje prawa do odliczenia w ramach przedstawionego mechanizmu.
Przykład pokazuje, dlaczego zastosowanie wyłącznie proporcji sprzedaży może prowadzić do zawyżenia podatku naliczonego. Nie uwzględniałoby bowiem części wydatku przypadającej na aktywność pozostającą poza działalnością gospodarczą.
Wskaźniki stosowane w trakcie roku nie zawsze odpowiadają ostatecznej strukturze działalności. Dlatego system VAT przewiduje obowiązek korekt.
W odniesieniu do zakupów rozliczanych przy zastosowaniu prewspółczynnika art. 90c nakazuje po zakończeniu roku skorygować odliczony podatek z uwzględnieniem danych rzeczywistych za zakończony rok. Przepisy przewidują również możliwość zastosowania innego, bardziej reprezentatywnego sposobu określenia proporcji przy dokonywaniu korekty.
Równolegle działa mechanizm korekty wynikający z art. 91 ustawy o VAT. W przypadku zakupów objętych proporcją podatnik po zakończeniu roku powinien porównać zastosowany wskaźnik z proporcją właściwą dla zakończonego roku.
W praktyce oznacza to konieczność prowadzenia dokumentacji, która pozwala odtworzyć:
W przypadku środków trwałych korekta może być rozłożona na kilka lat. Dla środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych objętych wieloletnią korektą ustawa przewiduje zasadniczo okres pięciu lat, a dla nieruchomości i praw wieczystego użytkowania – dziesięciu lat, z zastrzeżeniami określonymi w przepisach.

Największym błędem jest traktowanie prewspółczynnika i proporcji jako dwóch alternatywnych metod. Są to mechanizmy odpowiadające na różne pytania dotyczące prawa do odliczenia.
Ryzyko powstaje także wtedy, gdy spółka stosuje jeden wskaźnik do wszystkich zakupów tylko dlatego, że jest to rozwiązanie prostsze administracyjnie.
Najczęstsze problemy to:
Szczególnie istotne jest udokumentowanie reprezentatywności klucza. Ustawa wskazuje, że sposób określenia proporcji powinien obiektywnie odzwierciedlać część wydatków przypadającą na działalność gospodarczą oraz cele inne niż działalność gospodarcza.
W spółce mieszanej prawidłowe odliczenie VAT powinno być efektem kilkuetapowej analizy, a nie prostego zastosowania jednego procentu.
Dobrym rozwiązaniem jest stworzenie matrycy zakupów, która rozdziela wydatki według ich rzeczywistego przeznaczenia. Dopiero dla pozycji, których nie można przypisać bezpośrednio, należy stosować odpowiednie mechanizmy proporcjonalnego odliczenia.
Warto przyjąć następującą kolejność:
Dla działów finansowych oznacza to, że kalkulacja VAT powinna być powiązana z ewidencją kosztów, strukturą sprzedaży i rzeczywistym wykorzystaniem zasobów. Im bardziej złożona działalność spółki, tym większe znaczenie ma nie tylko sam wynik procentowy, lecz także możliwość wykazania, dlaczego przyjęty sposób odliczenia jest ekonomicznie i podatkowo uzasadniony.
W 2026 r. zasadniczy model pozostaje klarowny: najpierw trzeba ustalić, jaka część wydatku dotyczy działalności gospodarczej, a następnie – jeżeli jest to konieczne – jaka część tej działalności daje prawo do odliczenia VAT.
Prewspółczynnik i proporcja nie są więc konkurencyjnymi metodami. W określonych przypadkach tworzą kolejne etapy tej samej kalkulacji. Dopiero prawidłowe połączenie przyporządkowania bezpośredniego, prewspółczynnika, proporcji oraz późniejszej korekty pozwala ograniczyć ryzyko zarówno zawyżenia, jak i zaniżenia odliczenia.
Podstawą analizy pozostaje aktualny tekst ustawy o VAT. W 2026 r. warto każdorazowo sprawdzać również późniejsze nowelizacje i przepisy wykonawcze, ponieważ sama metodologia odliczenia jest tylko jednym z elementów prawidłowego rozliczenia podatnika VAT.